Η υπαίτια πρόσκρουση Ι.Χ. σε υαλοπίνακα (βιτρίνα) καταστήματος προκάλεσε περιουσιακή ζημία σε εντολέα μας επιχειρηματία την οποία ηρνείτο να εξοφλήσει εξωδίκως ο υπαίτιος και η ασφαλιστική εταιρεία του. Μετά από σχετική αγωγή μας κατ’ ΑΚ 914, 926, 932 και άρθ. 2,4 και 9 ν. ΓπΝ/1911 η οποία έγινε δεκτή από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ο οδηγός και ο ιδιοκτήτης του Ι.Χ. οχήματος καθώς και η ασφαλιστική τους εταιρεία υποχρεώθηκαν με προσωρινώς εκτελεστή απόφαση σε εις ολόκληρον καταβολή αποζημίωσης για την ζημία (υλικές βλάβες και κατεστραμμένα προϊόντα του καταστήματος, ημερομίσθια των εργαζομένων του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο δεν λειτούργησε το κατάστημα και το διαφυγόν κέρδος της από τη διήμερη μη λειτουργία του καταστήματός της) και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, με το νόμιμο τόκο επιδικίας.
Ενδιαφέρον σημείο ήταν η επιδίκαση ως μέρους της θετικής ζημίας, του κονδυλίου ΦΠΑ που κατέβαλε ο επιχειρηματίας για τις εργασίες αποκατάστασης του καταστήματος, επειδή αυτές οφείλονταν σε αδικοπραξία που κατά το νόμο (αρθ. 35 και 37 ν. 5144/2024) δεν εκπίπτει υπέρ του υποχρέου. Η συγκεκριμένη απόφαση ακολούθησε τη σχετική νομολογία (ΑΠ 1519/2023, ΕφΑθ 1579/2025, ΕφΑθ 742/2024, ΜΠρΑχ 17/2026, όλες ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) ότι η μη επιδίκαση του ΦΠΑ στον ζημιωθέντα ενάγοντα θα ήταν αντίθετη στον κανόνα της πλήρους αποζημίωσης του ζημιωθέντος καθιστώντας τη θέση των ζημιωσάντων εναγομένων ευνοϊκότερη.